"Blast of silence" (Allen Baron) (1961)

Αυτό το άγνωστο για πολλούς low budget αριστουργηματικό νουάρ είχε χαραχτεί στη μνήμη μου, όταν το πρωτοείδα. Τώρα που το ξαναβλέπω αναγνωρίζω τη διαχρονική του αξία και πρωτοτυπία. Ο Allen Baron σε δικό του σενάριο, δίνει ρεσιτάλ σκηνοθεσίας - δυστυχώς κατόπιν τον μονοπώλησε ο χώρος της τηλεόρασης - και είναι πειστικός στον πρωταγωνιστικό ρόλο ως ένας ψυχρός και περιζήτητος επαγγελματίας εκτελεστής, ονόματι Φράνκυ Μπόνο. 

Η ταινία αρχίζει εντυπωσιακά με τη χαρακτηριστική κυνική φωνή του αφηγητή - που μπορεί να είναι η διαβρωμένη συνείδηση του Μπόνο ή ένας παντεπόπτης δαίμονας - να απευθύνεται στον αντιήρωα στο δεύτερο ενικό και να αναγγέλλει τη στιγμή της γέννησης του (ακούμε τις κραυγές της μητέρας του και κατόπιν του μωρού), ενώ η εικόνα είναι κατάμαυρη και μία οπή φωτός αχνοφαίνεται στο βάθος, που τελικά αποδεικνύεται ότι πρόκειται για την έξοδο του τούνελ, από το οποίο ο Μπόνο φτάνει στη Νέα Υόρκη με τρένο, για να αναλάβει να φέρει σε πέρας το επόμενο συμβόλαιο θανάτου. 

Ο πληρωμένος δολοφόνος, που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο με τα παιδικά τραύματα να καθορίζουν τη μετέπειτα ζωή του, αναπτύσσει μία μεσσιανική αντίληψη για τον εαυτό του για να δικαιολογήσει τα εγκλήματά του και εξειδικεύει τη μισανθρωπία του πάνω στα υποψήφια θύματα, ώστε να είναι αποτελεσματικός. Όμως κάποια απρόοπτη συνάντηση από το παρελθόν σε συνδυασμό με το χριστουγεννιάτικο κλίμα θα προσφέρει μία οδό διαφυγής από το μοναχικό και εγκληματικό τρόπο ζωής του. 

Αξέχαστος στο ρόλο του και ο «εμετικός» Larry Tucker, που εμφανίστηκε στο «Shock corridor» του Fuller. Εξαίσια η μουσική επένδυση, κορυφαία η φωτογραφία, αψεγάδιαστο το ντοκουμενταρίστικο στυλ απεικόνισης της χριστουγεννιάτικης Νέας Υόρκης σε απόλυτο κοντράστ με τη ψυχοσύνθεση του εκτελεστή, την οποία ο ωμός αφηγητής δεν παραλείπει να τονίσει, καθηλωτικό το σασπένς και η τελική σκηνή για σεμινάριο.