The naked island (1960) (Shindo)

     Η κατά πολλούς καλύτερη - και ίσως άγνωστη στον πολύ κόσμο - ταινία του Σίντο, είναι μία απλή ιστορία μίας τετραμελούς οικογένειας που προσπαθεί να ζήσει σε ένα ερημικό νησάκι της Ιαπωνίας. Σχεδόν βουβή η ταινία, με το αξέχαστο λυρικό μουσικό θέμα της να την ντύνει, την άψογη φωτογραφία, τις μαγευτικές εικόνες του τοπίου και τις φυσικές ερμηνείες όλου του καστ, αναδεικνύεται σε σύμβολο της ανθρώπινης θέλησης και απαντοχής.

“L’ apprenti” (“The apprentice”) (Samuel Collardey) (2008)

     O Ματιέ, ένας δεκαπεντάχρονος μαθητής αγροτικού λυκείου, κάνει την πρακτική μαθητεία του στην ορεινή φάρμα του Πολ. Ο Ματιέ ζει με τη μητέρα του, που έχει χωρίσει εδώ και δέκα χρόνια με τον πατέρα του και βρίσκεται στο σημείο της ζωής του, όπου πρέπει σιγά - σιγά να αποφασίσει το επαγγελματικό του μέλλον. Η μητέρα του θέλει να τον δει σε μία δουλειά γραφείου, αλλά εκείνος έχει άλλα όνειρα. 

         Η μαθητεία του στη φάρμα του Πολ – υποδειγματικός ο ερασιτέχνης ηθοποιός, αγρότης Paul Barbier - του δίνει την ευκαιρία να ανακαλύψει τον εαυτό του, τις κλίσεις του και τις αδυναμίες του και να ωριμάσει με το να αντιμετωπίσει την άγρια πλευρά του χαρακτήρα του και να κατανοήσει, μέσα από τη σχέση που αναπτύσσεται με τον Πολ, τη σημασία της πατρικής φιγούρας που του έλειψε από μικρό παιδί, μέχρι να αποφασίσει να δώσει στον πραγματικό του πατέρα μία δεύτερη ευκαιρία. 

        Υποδειγματική σκηνοθεσία, μοναδική η χημεία Ματιέ και Πολ, με κάποιες πραγματικά μεγάλες σκηνές να αποκαλύπτουν την ιδιαίτερη ευαισθησία του σκηνοθέτη στην πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους και τιμημένη με αρκετά βραβεία και επαίνους. Μία γενναία, ντοκουμενταρίστικου στυλ ταινία, με ερασιτέχνες ηθοποιούς, που απεικονίζει με αυθεντικό τρόπο την πορεία στην ενηλικίωση, καθώς και την αγροτική ζωή στην επαρχιώτικη Γαλλία.

"Meghe Dhaka Tara" ("The cloud-capped star") (Ritwik Ghatak) (1960)

     Η μοναδική δεξιότητα του κορυφαίου σκηνοθέτη, Ghatak, να προκαλεί δυνατά συναισθήματα με τον άψογο συνδυασμό απολαυστικών εικόνων είτε προσώπων είτε της φύσης και μαγευτικού ήχου επιβεβαιώνεται με αυτή την αριστουργηματική δραματική ταινία. 

    Ο υποδόριος κοινωνικοπολιτικός σχολιασμός προκύπτει θαρρείς διαλεκτικά μέσα από την υπεράνθρωπη και ανιδιοτελή προσπάθεια μίας νεαρής κοπέλας που θυσιάζει τον εαυτό της, για την οικογένειά και τα αγαπημένα της πρόσωπα, σε πείσμα της φιλαυτίας, απότοκης της οικονομικής ένδειας και της επικράτησης των ξενόφερτων δυτικότροπων κοινωνικών μοντέλων, που στέκεται στο διάβα της.

"The house is black" (Farugh Farrokhzad) (1963)

     Αυτό το σοκαριστικό ασπρόμαυρο ντοκυμαντέρ μικρού μήκους της σημαντικής Ιρανής ποιήτριας, Farrokhzad, είναι η μοναδική ταινία που σκηνοθέτησε στη σύντομη ζωή της. Απεικονίζει στιγμιότυπα από τη ζωή μίας κοινότητας λεπρών στη χώρα της και είναι μία πρόκληση για ευαισθητοποίηση και αποδοχή του διαφορετικού, θέτοντας δύσκολα ερωτήματα για την έννοια της ομορφιάς και της ασχήμιας. 

    Ο τρόπος που η Farrokhzad διανθίζει ακουστικά το ντοκυμαντέρ, απαγγέλοντας ποίηση δική της και στίχους από το Κοράνι, συνταιριάζεται ή κοντράρεται με την ωμή δύναμη της εικόνας και ίσως αφήνει σκόπιμα να διαφαίνονται αμφιβολίες για το αν ακούει κανείς τη δίκαιη οργή των λεπρών είτε από ψηλά είτε από εδώ στη γη...

"Entre'acte" (René Clair) (1924)

     Ο 26χρονος René Clair με αυτή την εμβληματική μικρού μήκους ντανταϊστική ταινία, που προοριζόταν για να παίζεται ανάμεσα στις πράξεις μίας όπερας, ξεκινά εντυπωσιακά τη μακρόχρονη και θρυλική καριέρα του στην έβδομη τέχνη. 

     Περίεργες λήψεις από νευρική κάμερα που φτάνει στα όρια των δυνατοτήτων της, ορυμαγδός ασυνάρτητων γκροτέσκων εικόνων που εναλλάσσονται με καταιγιστικό ρυθμό , πειραματικό, καινοτόμο μοντάζ, ποικίλα και ιλιγγιώδη κινηματογραφικά τρυκ, νεωτεριστικές προκλήσεις, χιούμορ και κίνηση. 

         Εμφανίζονται μεγάλες μορφές της τέχνης, ανάμεσά τους οι Francis Picabia, Man Ray, Marcel Duchamp, η μουσική είναι του Éric Satie και στο σύνολό της η ταινία αποτελεί ένα γοητευτικό σουρεαλιστικό ανοσιούργημα, που κατορθώνει να παραμένει φρέσκια παρά την ηλικία της, χάρη στην ιδιοφυΐα και την τόλμη του σκηνοθέτη.