"Hitori musuko" ("The only son") (Yasujirō Ozu) (1936)

     Η πρώτη ομιλούσα ταινία του νεαρού, αλλά με μία δεκαετία ενεργού σκηνοθετικής καριέρας να τον βαραίνει, Όζου είναι ένα αριστούργημα, που αποθεώνει την άδολη μητρική αγάπη και συνιστά ένα διαχρονικό μνημείο ανθρωπιάς. Αποφεύγοντας καθετί το κραυγαλέο και περιττό, κατά την προσφιλή του τακτική, η ματιά του σκηνοθέτη εστιάζει στα απολύτως ουσιώδη συναισθήματα, που ορίζουν την ανθρώπινη φύση, ενώ οι συμβολισμοί του τέλους μένουν ερμηνευτικά ανοιχτοί για τον άναυδο θεατή.