Yek etefagh sadeh” (“A simple event”) (Sohrab Shahid Salles) (1974)

       Χωρίς αδέλφια, με άρρωστη τη μητέρα του και τον πατέρα του να παλεύει για το μεροκάματο από το πρωί μέχρι το βράδυ, ο μικρός Μοχάμεντ έχει βαρύ φορτίο να σηκώσει για να βοηθήσει τη φτωχή οικογένειά του, ώστε να τα βγάλουν πέρα. Μετά το σχολείο τρεχάλα για θελήματα, ψώνια και για να πουλήσει τα ψάρια που ψαρεύει ο πατέρας του και έτσι ο χρόνος για διάβασμα δεν περισσεύει. Μάλιστα - και όπως φαίνεται εύλογα - είναι από τους χειρότερους μαθητές της τάξης του, πάντα αργοπορημένος στο μάθημα και από τους επικρατέστερους υποψήφιους για τιμωρία. 

         Ο πολυβραβευμένος - πλην πρόωρα θανών - Ιρανός σκηνοθέτης στο εντυπωσιακά αθόρυβο ντεμπούτο του παραθέτει κάποια ευτράπελα από την άχαρη σχολική ζωή, που δίνουν μία ευχάριστη νότα στην κατά τα άλλα πεζή και χωρίς πολλούς διαλόγους σκληρή πραγματικότητα που περιγράφει. 

     Το σχεδόν μόνιμα ανέκφραστο των προσώπων υποδηλώνει ίσως μία καρτερία - έμφυτη θαρρείς - μπροστά στις δυσκολίες που βάζουν στη φτωχολογιά η ζωή και ο θάνατος, αλλά οι ελάχιστες σκηνές, αδιόρατες σχεδόν, όπου τα βλέμματα και η στάση του σώματος μεταλλάσσονται, προκαλούν αβίαστα πλημμύρα συναισθημάτων και είναι αλησμόνητες.

            Ερασιτέχνες ηθοποιοί με το μικρό πρωταγωνιστή να κλέβει χωρίς προσπάθεια την παράσταση και να μένει στην κινηματογραφική αθανασία και το τέλος να παραμένει ανοιχτό σε ερμηνειες, σε μία αριστουργηματική όσο και ανθρώπινη ταινία που θεωρείται από τις καλύτερες του ιρανικού κινηματογράφου και βραβεύτηκε στο διεθνές φεστιβάλ του Βερολίνου.