“Mourir a trente ans” (Romain Goupil) (1982)

     Το πρωτόλειο αυτό ιδιότυπο ντοκυμαντέρ του νεαρού Romain Goupil είναι ένα χρονικό του παθιασμένου ακρο-αριστερού πολιτικού ακτιβισμού του, που ξεκίνησε από τα μαθητικά του χρόνια και συνεχίστηκε μετά τις διαψευσθείσες προσδοκίες του Μάη του 1968 και είναι αφιερωμένο στο φίλο και συναγωνιστή του Michel Recanati, που αυτοκτόνησε στα τριάντα του χρόνια και οι ζωές τους συνδέθηκαν αναπόσπαστα. 

   Με πρωτογενές υλικό από τα γεγονότα που είχε καταγράψει τους ενδιαφέροντες αυτούς καιρούς με την αγαπημένη του κάμερα και συρραφές από τις πρώτες σκηνοθετικές απόπειρες - σκετς με πρωταγωνιστές αυτόν και την παρέα του, η ταινία του Goupil αποτελεί μία έντιμη και ολοζώντανη μαρτυρία για τη συνταρακτική εποχή του, χωρίς να αναλώνεται σε εμβριθείς αιτιολογήσεις, κάτι που απέχει από το να είναι μειονέκτημα. 

      Ο έντεχνος τρόπος με τον οποίο ο σκηνοθέτης τέμνει το ατομικό με το καθολικό, η πρωτόγνωρη νεανική φρεσκάδα, ο καθηλωτικός ρυθμός της ταινίας και τέλος η διάχυτη πίκρα για τη φθαρτή νεότητα, για το ξεθύμασμα του επαναστατικού κινήτρου και για την απώλεια της ζωής είναι οι αναμφισβήτητες αρετές που την κάνουν να ξεχωρίζει. Τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Καννών.