“Nise daigakusei” (“A false student”) (Yasuzo Masumura) (1960)

     Η ταινία βασίζεται σε μία νουβέλα του βραβευμένου με Νόμπελ λογοτεχνίας Κενζαμπούρο Όε. Όταν ένας νεαρός χαμηλής κοινωνικής τάξης αποτυγχάνει για ακόμα μία φορά στις εξετάσεις εισαγωγής σε ένα περίφημο πανεπιστήμιο, του οποίου οι απόφοιτοι προορίζονται να στελεχώσουν τις υψηλότερες θέσεις της ιαπωνικής δημόσιας διοίκησης, αποφασίζει να κρύψει την αλήθεια από τη μητέρα του, η οποία επένδυσε τα πάντα σ’ αυτόν. 

     Καθώς γίνεται μάρτυρας της σύλληψης ενός ηγετικού αριστερού στελέχους του φοιτητικού κινήματος από την αστυνομία, κάνει απερίσκεπτα λόγο ενώπιον των φοιτητών για αστυνομική βία κατά τη σύλληψη και πυροδοτεί μία σειρά γεγονότων η οποία μόνο σε αδιέξοδο μπορεί να οδηγήσει. 

      Ο ενθουσιασμός να γίνει μέλος της φοιτητικής παράταξης τον ωθεί να πάρει μέρος σε διαδήλωση και να συλληφθεί από τις αρχές, που αφού διαπιστώσουν ότι δεν είναι φοιτητής τον αφήνουν ελεύθερο. Όταν γεννάται η υποψία ότι υπάρχει κάποιος καταδότης στο φοιτητικό κίνημα, η αριστερή οργάνωση στρέφεται εναντίον του και τον κρατούν παράνομα με σκοπό να ομολογήσει. 

      Από το υπέδαφος της ιστορίας ο Masumura ξεθάβει την υποκρισία των ιδεολογικών καθοδηγητών, (ο νέος καθηγητής - σταρ χωρίζει την κόρη του καθηγητή - μέντορά του, ο οποίος έχασε το φως του έπειτα από βασανιστήρια στα οποία τον υπέβαλε το καθεστώς για τις αριστερές ιδέες του, για να παντρευτεί μία κόρη εφοπλιστή) και τα σκοτεινά και βίαια κίνητρα των «στρατιωτών» της φοιτητικής οργάνωσης καθώς και τη δειλία τους όταν ο αστυνομικός κλοιός σφίγγει γύρω τους σε αντιδιαστολή με τον παράλογο αντιήρωα, που η προσφορά του στον αγώνα έχει αφετηρία την ανάγκη να είναι αποδεκτός από μία ομάδα φοιτητών του πανεπιστημίου των ονείρων του, χωρίς απαραίτητα να ασπάζεται τις ιδέες της ομάδας και ίσως τελικά η προσφορά αυτή να είναι πιο αγνή. 

         Όμως ο Masumura αποφεύγει τα εύκολα συμπεράσματα, γιατί πιθανόν για να έχει η επανάσταση αποτέλεσμα να χρειάζεται στην καθεστωτική βία να αντιπαρατεθεί περισσότερη βία και τα λάθη στην περίπτωση αυτή να είναι αναπόφευκτα για να επιτευχθεί το μείζον, η ανατροπή και ίσως τελικά η επανάσταση να χρειάζεται να γίνει από τους πραγματικά τρελούς, όπως και η καταπληκτική κωμικοτραγική σκηνή του τέλους υποδεικνύει. Μία αναμφίβολα μεγάλη ταινία από ένα μεγάλο σκηνοθέτη.