“Moana with sound” (Robert Flaherty, Frances Flaherty, Monica Flaherty) (1980)

     Πρόκειται για μία συμβολή – παρέμβαση της κόρης του μεγάλου σκηνοθέτη, η οποία επένδυσε με σάουντρακ, διαλόγους, ήχους και μαγευτική παραδοσιακή μουσική της Σαμόα το εμβληματικό ντοκυμαντέρ του 1926.  

     Ο σκηνοθέτης εστιάζει σε μία οικογένεια αυτόχθονων, το Μοάνα, τη μνηστή του, τον αδελφό του και τους γονείς του, παρουσιάζει την καθημερινή τους ζωή, με αξέχαστες όσο και επικίνδυνες σκηνές από κυνήγι σε ξηρά και θάλασσα για τη διασφάλιση της καθημερινής τροφής, όπου μόνο η ιδιαίτερη επιδεξιότητα μπορεί να φέρει αποτέλεσμα – μερικές χαρακτηριστικές σκηνές, αυτή που ο μικρός αδελφός του Μοάνα ανεβαίνει σε ένα θεόρατο δέντρο για να συλλέξει τους καρπούς του, εκείνη όπου η «ύφανση» ενός φορέματος γίνεται από φλοιό δέντρου ή τέλος εκείνη με θέμα το κυνήγι μίας θαλάσσιας χελώνας. 

     Ο θεατής έχει την ευκαιρία να γίνει μάρτυρας πιο χαλαρών και προσωπικών στιγμών, όταν και παρακολουθεί διάφορα τοπικά εδέσματα την ώρα που μαγειρεύονται ή το Μοάνα να χορεύει έναν εντυπωσιακό ερωτικό χορό με τη μνηστή του. Το ντοκυμαντέρ κλείνει με το Μοάνα να υφίσταται την καθιερωμένη δοκιμασία της δερματοστιξίας , απαραίτητη προϋπόθεση για να ανδρωθεί ένα μέλος της φυλής και τη φυλή να χορεύει τελετουργικά. Ένα έξοχο ντοκυμαντέρ για έναν κόσμο οριστικά χαμένο.