Aniki Bóbó (Manoel de Oliveira, 1942)

Ο Μανοέλ ντε Ολιβέιρα ήταν 34 χρονών όταν σκηνοθέτησε to 1942 αυτή την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, αφού είχε γυρίσει για μία δεκαετία ντοκυμαντέρ μικρού μήκους, για να επιστρέψει μετά το "Aniki Bóbó" για δύο δεκαετίες στα ντοκυμαντέρ, μέχρι την επόμενη ταινία μεγάλου μήκους. 106 ετών παραμένει ακάματος και σκηνοθετικά ενεργός. Αυτή η ταινία του, που πολλοί τη θεωρούν πρόδρομο του νεορεαλισμού και την καλύτερη του σκηνοθέτη, έφερε στο νου μνήμες από "Sciuscià", "The fallen idol", "Forbidden games". To σενάριο βασίστηκε σε μία ιστορία του  Jose Rodrigues de Freitas, το “Μeninos millonarios”. Το Οπόρτο είναι ρομαντικά μαγευτικό, το κάστινγκ άψογο, οι μικροί πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές παίζουν φυσικά, οι κινήσεις τους και τα βλέμματά τους καθηλώνουν, και η γλώσσα τους αλήτικη και μεγαλίστικη. Μία απλή ιστορία για την παιδική αθωότητα, που χάνεται και ξαναβρίσκεται μέσα από τη σύγκρουση με τις ενοχές, με τη μουσική να είναι εξαίσια και απόλυτα εναρμονισμένη με τις μεταβολές της ιστορίας. Μία ταινία για όσους θέλουν να ξανανιώσουν πάλι τη γεύση από τα παιχνίδια, τις σκανταλιές, τα όνειρα και τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα της παιδικής ηλικίας.