"Terra em transe" ("Entranced earth") (Glauber Rocha) (1967)

     Ίσως ο καλύτερος Βραζιλιάνος σκηνοθέτης σε μία βαθιά πολιτική ταινία, που περιγράφει με το ιδιαίτερο και πλούσιο σε εικόνες, "περίεργα" πλάνα και αφηγηματικές γκονταρικές τεχνικές, στυλ του Cinema Novo - χωρίς εν τούτοις το σαρκαστικό χιούμορ να σπανίζει - τα πολιτικά πάθη και παθήματα αυτής της καθημαγμένης χώρας. 

    Οι πρωταγωνιστές είναι σύμβολα που μάχονται για τα πιστεύω τους ή για το τομάρι τους, οι λύσεις δεν προκύπτουν εύκολα και ίσως δεν υπάρχουν, καθώς η μάζα έρμαιο του θυμικού, της υποσχεσιολογίας, της προπαγάνδας και της εκκλησίας ισοπεδώνει την ατομικότητα, αλλά στον τελικό απολογισμό "η ομορφιά και η δικαιοσύνη" είναι αυτές που έχουν την καθοριστική βαρύτητα...